احمد زیدآبادی در مقدمه مصاحبه فضای مایوس کننده ای را ترسیم می کند؛ او در عین حال که با انجام مصاحبه موافق است اما از کارآمدی رسانه ها ناامید است و می گوید: «شاید یک روزنامه فاشیستی در این شرایط موفق تر باشد. دوره فکر و اندیشه نیست و نمی شود حرف حساب زد.» همین کافی بود تا برای ما روشن شود، مصاحبه سختی در انتظارمان است؛ گفت و گویی که شاید حرف های غیرقابل انتظاری از زیدآبادی به عنوان فعال سیاسی، مدنی و اصلاح طلب را در خود جای دهد. به حق همین طور هم بود و او در این مصاحبه به گونه ای فضا و آینده اصلاح طلبی در ایران را ترسیم کرد که چندان جاری شدن آن عبارات از سوی این فعال سیاسی و مدنی قابل انتظار نبود.